AlohaKiHae
11 October 2007, 05:13
【★】 IF it’s Dreamy 【★】
Title: IF…it’s Dreamy
Author: Aloha
Categories: Erotic Crazy (?)
Rate: NC-17
Cast: Choi Siwon x Lee Hyukjae
Author’s Note: บ้าๆบอๆ เนี้ยแหละ อะโลฮ่า เอิ๊กๆ...(ช่วงนี้อย่าถือคนบ้านะคะ คิกๆ)
ฟิกสนองตันหา(เง้อ) ของเราง่ะ หวังว่าจะ ถูกใจ และทำใจซะกับอะโลฮ่า มันบ้าเกินเหตุ
:::: IF ::: D ::: R ::: E ::: A ::: M ::: Y ::::
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบรักเพื่อนรูมเมทของตัวเอง ผมจะทำยังไงครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบฝันถึงเขาทุกคืน ฝันในเรื่องที่มันไม่ควรเลย ผมจะทำยังไงครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
ความฝันที่มันเหมือนจริงมากๆของผม คือ ผมกับเขา ...เรามีอะไรกัน
“ซีวอน ....วันนี้นายกลับดึกนะเนี้ย หอเกือบปิดแน่ะ” ลี ฮยอกแจกล่าวขึ้นเมื่อเพื่อนรูมเมทของเขาเปิดประตูห้องเข้ามาก่อนจะโยนเอากระเป๋าเป้ไปไว้บนโต๊ะของตัวเอง
“อื้ม เกือบไม่ทัน วันนี้งานมันใหญ่กว่างานที่ผ่านมาน่ะ ไม่รู้อาจารย์จะสั่งอะไรให้มันมากมาย จะจบอยู่แล้ว” ซีวอนกล่าวตอบพลางเดินไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวของตน และหันมาหาอีกคนที่นั่งทับขาอยู่บนเตียงมุมขวาของห้อง
“แล้วนายอาบน้ำแล้วหรอ” และก็ถามออกไปเมื่อมองเห็นชุดที่ฮยอกแจสวมอยู่ตอนนี้
“อื้ม ...นายก็เห็นว่าฉันใส่ชุดนอนอยู่ ไม่ได้ใส่ชุดว่ายน้ำสักหน่อย” คำตอบของฮยอกแจเรียกเอาเสียงหัวเราะของเจ้าตัวเองออกมา ในขณะที่คนถามได้แต่ยักไหล่ และเดินยิ้มเข้าห้องน้ำไป
“เฮ้อ...” ทันทีที่ประตูห้องน้ำปิดลงเสียงถอนหายใจของร่างเล็กก็ไหล่พรั่งพรูออกมา ด้วยความอึดอัดมากมายในอก ...รัก....การรักเพื่อนตัวเองนี่มันทรมานจริงๆเลย ให้ตายเหอะ ..ถ้านายใจตรงกับฉันบ้างฉันคงกล้าบอกว่ารักนายนะ ซีวอน
แต่การกระทำที่ยังไงๆก็คงเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้นของซีวอนก็ฉายชัดมากเกินกว่าที่ฮยอกแจจะกล้าเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของเค้าทั้งคู่
เวลาผ่านไปไม่นานเท่าไหร่เสียงน้ำไหลจากฝักบัวก็เงียบลงเผยให้เห็นร่างสูงกายกำยำที่ครึ่งล่างพันด้วยผ้าขนหนูสีขาวก้าวออกมาจากห้องน้ำ ในมือใหญ่ยังคงมีผ้ขชนหนูผืนเล็กอีกผืนเช็ดผมที่เปียกปอนไปพลาง
“ยังไม่นอนหรือไง” เสียงของซีวอนเอ่ยถามคนที่นอนคว่ำหน้าอ่านหนังสือการ์ตูนพลางตีขาสลับไปมาอย่างเพลินอารมณ์
“ไม่ค่อยง่วงอ่ะ” หันมาตอบแต่ใบหน้าหวานก็กลับต้องระเรื่อขึ้นสีด้วยไม่รู้ตัว ใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำพลางนึกถึงความฝันที่เกิดขึ้นแทบทุกคน เรือนกายกำยำ แผงอกหนา กล้ามหน้าท้อง ทุกๆอย่าง ที่เขาฝันเห็น มันเหมือนจริงราวกับว่ามีอะไรอย่างว่ากับคนตรงหน้าจริงๆไม่ใช่ในฝันแต่อย่างใด
ทว่าความจริงก็คือ เขาและซีวอนไม่มีทางทำอย่างงั้นด้วยกันแน่ๆ
“อะไรกัน หุ่นฉันดีขนาดทำลิงหน้าแดงได้ด้วยหรือนี่” ซีวอนกล่าวออกมาทำเอาคนได้ยินลมออกหูทั้งอายทั้งเขิน ปนโกรธกึ่งงอนนิดๆ ก่อนจะปาหมอนใกล้ๆนั้นใส่คนตัวโตกว่าตน
“ไอ้บ้า ...หุ่นดีตายเหอะ” ซีวอนได้แต่หัวเราะออกมา ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าคว้าเอาชุดนอนของตัวเองมาใส่ หันมองคนที่ยังคงอ่านการ์ตูนอยู่บนเตียงอีกครั้งแล้วรอยยิ้มก็ต้องผุดพรายออกมาในแบบฉบับที่ฮยอกแจไม่เคยเห็นมาก่อน
และไม่มีทางที่จะได้เห็นด้วย
นิทรายามค่ำคืนควบคู่กับความฝันอันแสนหวาน แต่เหตุใดหนอ ร่างบางบนเตียงกลับรู้สึกว่าความวาบหวามมันก่อเกิดขึ้นกับร่างกายของตนเองราวกับเป็นเรื่องจริง
ทันทีที่ร่างเล็กเข้าสู่ห้วงนิทรา เสียงลมหายใจรินไหลสม่ำเสมอความฝันที่ช่วงนี้ฝันติดต่อกันทุกคืนก็ฉายขึ้นอีกครั้ง และเป็นความฝันที่ลามกที่สุดหากแต่เมื่อตื่นนอนขึ้นมาทุกอย่างก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม
หรือว่าฮยอกแจจะต้องการจริงๆกันนะ ถึงได้เก็บมาฝันแบบนี้ .....บ้าน่ะ นี่เราต้องการซีวอนขนาดนั้นเลยหรือไง ความคิดที่ขัดแย้งกันยังคงโต้แย้งไปเรื่อยในความฝันที่มืดสนิท
พลันสายตาก็ต้องกระพริบปริบๆ ในความฝันตอนนี้ที่เป็นสีขาวสว่าง ความเหมือนจริงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
“ซีวอน” ใบหน้าหล่อคมของใครบางคนที่คุ้นเคยดีกำลังส่งยิ้มให้เขา ทว่าน้ำเสียงและคำพูดของชายหนุ่มกลับไม่ดังออกมาให้ร่างเล็กได้ยินสักครา
“วันนี้ก็ฝันแบบนี้อีกแล้ว ขอโทษนะ” ฮยอกแจเอ่ยกล่าวให้กับซีวอนในความฝัน ใบหน้าสวยรวยยิ้มหวานมอบให้พร้อมมือเล็กนิ่มยกขึ้นสัมผัสกับซีวอน ก่อนจะถูกสัมผัสด้วยริมฝีปากหนา มือเรียวนิ่มถูกยึดไว้ด้วยมือของซีวอนพร้อมกับรสจูบร้อนที่สัมผัสกลางฝามือไล้เรื่อยลงมาตามข้อมือ จนเรื่อยมาถึงซอกคอหอมกรุ่น
“ซีวอน...อืม” เสียงครางฮึมออกมาจากในลำคอ ใบหน้าขาวเนียนเงยขึ้นรับรสจูบร้อนที่ลากไล้อยู่ทั่วลำคอ ก่อนจะสะดุ้งน้อยๆ เมื่อรู้สึกเจ็บจากแรงกดจูบเม้มๆของคนตัวโต ......ทว่าในฝัน มันมีความรู้สึกเจ็บและวาบหวามได้จริงๆน่ะหรือ ....
“ซีวอน ซีวอน” ยังคงพร่ำเรียกชื่อของอีกคน ดวงตากลมสวยเริ่มฉ่ำเยิ้มด้วยแรงปรารถนา ใบหน้าหวานแดงซ่านกับอารมณ์ที่กำลังตื่นขึ้น ใบหน้าหล่อคมของซีวอนเงยขึ้นจากลำคอหอมหวานพร้อมส่งยิ้มให้ ก่อนจะก้มลงกดริมฝีปากกับกลีบปากนุ่มของคนตัวเล็ก
อีกฝ่ายก็ได้แต่รับรสชาติหวานนุ่มลึกที่ซีวอนมอบให้ กลีบปากสีชมพูเผยอขึ้นเปิดทางให้เรียวลิ้นร้อนของซีวอนเข้ามารับรสอร่อยก่อนจะแลกความเปรมปรีให้แก่กันและกัน
ปากบางอิ่มเต็งมันวาวหลังจากคนตัวโตละจูบออกมา ร่างสูงกดจูบลงข้างขมับพร้อมสูดดมความหอมจากพวงแก้มใสไล้เรื่อยลงมาถึงกกหู ขบเม้มติ่งหูอย่างนึกหมั่นเขี้ยว ทำให้อีกคนร้องฮึมออกมา พร้อมรอยยิ้มที่แสดงถึงความพอใจ
“อื้อ....ฉัน...” มือหนาเริ่มล้วงลึกเข้าไปภายในเสื้อนอนของร่างบางสะกิดเอาตุ่มไตเล็กๆภายใต้เนื้อผ้าบางสะกิดให้อีกคนได้สั่นสะท้านไปทั่วตัว หัวใจเต้นแรงหนักๆด้วยความรู้สึกที่แรงกล้าแห่งความต้องการ
“ซีวอน.....ฉัน....อ่า......ดีจัง” คำพูดที่ออกมาพร้อมดวงตาที่หลับพริ้มบ่งบอกได้อย่างดีว่าร่างเล็กนี้รู้สึกดีจริงๆตามที่ได้พูด ซีวอนก็ได้แต่ยิ้มพึงพอใจ
มืออีกข้างเริ่มซุกซนแตะไต่ไปตามขอบกางเกงนอนของร่างเล็กก่อนที่มือปลาหมึกจะซุกล้ำเข้าเขตหวงห้าม พาให้ฮยอกแจต้องส่ายสะโพกไปมา ด้วยตาเยิ้มสุกใสลืมขึ้นมองหน้าซีวอนที่ส่งยิ้มให้ตัวเองตลอดเวลา
“อยะ.......อย่า ซีวอน” ริมฝีปากสวยร้องบอกแต่ก็ห้ามอะไรไม่ได้เมื่อมือหนาของซีวอนจับต้องลงกลางตัวของฮยอกแจ ทันทีที่สัมผัสความคับแน่นก็เริ่มขยายตัวพองไปตามความรู้สึกภายในกายที่มันตื่นตัวจากการกระตุ้นด้วยมือของซีวอน
“อือ.....อ๊ะ.......ตรงนั้นมัน” นิ้วหัวแม่มือของซีวอนบดคลึงที่ปลายยอดอย่างหยอกเย้า น้ำหวานเยิ้มหยาดออกมาจากส่วนปลาย กางเกงนอนถูกมืออีกข้างที่ละจากการปรนเปรอตุ่มไต่สีชมพูมาดึงร้นมันลงไปอยู่ที่ข้อเท้า ขาเรียวสวยยกขึ้นตั้งกับเตียงนอน นิ้วเท้าทั้งห้าจิกเกร็งอย่างซ่านเสียวกับการถูกกระตุ้นปรนเปรอความสุขมาให้
และทันทีที่ลิ้นร้อนแฉะของซีวอนแหยลงมาที่ส่วนปลายมันให้ร่างเล็กของฮยอกแจต้องหายใจติดขัดทันที
“อ๊ะ....ซี...ซีวอน.....มัน” รู้สึกดีเกินไป......คำพูดกลืนหายลงลำคอเมื่อนิ้วชี้และนิ้วกลางของซีวอนยัดลงไปในปากของฮยอกแจพรางชักมันเข้าออกให้ฮยอกแจได้ดูดเม้มนิ้วทั้งสองเป็นการระบายความตึงเครียด
ศีรษะและกลุ่มผมนุ่มขยับขึ้นลงอยู่กลางหว่างขาของฮยอกแจมือขาวของคนร่างเล็กได้แต่ขยุ้มกลุ่มผมหนาของซีวอน ลิ้นเรียวอุ่นก็ได้แต่หยอกล้อกับนิ้วที่อยู่ในปาก ความสุขสมที่ถูกมอบให้มันเกินบรรยายออกทางด้านความรู้สึก
มันเหมือนกับว่า สิ่งนี้ไม่ใช่ความฝันยังไงยังงั้น
“อ๊ะ.....อ่า....ฉัน ...ฉัน....”นิ้วมือของซีวอนละออกจากปากของฮยอกแจปล่อยให้ร่างเล็กได้ครวญครางออกมาตามความปรารถนา ใบหน้าสวยใสส่ายไปมาด้วยอารมณ์ที่กำลังถึงที่สุด และสุดท้ายน้ำขาวขุ่นก็รวยรินสู่ในปากของซีวอน ชายหนุ่มกวาดเล็มเลียเอาทุกหยาดหยด ทำความสะอาดทั้งหมดของร่างบาง
ก่อนที่จะลากลิ้นเลียลามไปจนด้านหลัง ขาเรียวถูกยกขึ้นเกี่ยวที่เอวหนานิ้วที่ถอนออกมาจากปากของฮยอกแจไล้เล่นกดขยี้ที่ปากทางหยุ่นให้นุ่มอ่อนตัวลง ฮยอกแจได้แต่รับสัมผัสนั้นอย่างห้ามไม่ได้ ดวงตาสวยลืมขึ้นมองหลังจากหลับพริ้มสุขสมไปแล้วเมื่อได้ถูกปลดปล่อย เห็นใบหน้าหล่อยังคงยิ้มหวานมอบให้
ถ้าหากว่าไม่ใช่ความฝันแต่เป็นเรื่องจริง ....ฮยอกแจคงจะมีความสุขมากกว่านี้เสียอีก ถึงอย่างนั้นก็ขอบอกรักซีวอนในฝันแบบนี้ก็ยังดี เพราะรอยยิ้มที่ซีวอนมอบให้เขาตลอดเวลามันไม่ใช่จะมีง่ายๆในยามตื่นนะ
เพราะเรายังไงก็เป็นได้แค่เพื่อนกัน
“อ่า....อ่ะ.....” ร้องออกมาเมื่อนิ้วชี้ของซีวอนสอดเข้าไปด้านในสำเร็จและเริ่มขยับเข้าออกในความเคยชินกับฮยอกแจใบหน้าสวยหวานแดงเรื่ออีกครั้งเมื่อความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับซีวอนก่อขึ้นในจิตใจ และนิ้วที่เพิ่มมากขึ้นพร้อมความรู้สึกวูบโหวงในอกมันสร้างความต้องการบางอย่าง บางอย่างที่ต้องการครอบครองสิ่งที่ไม่ใช่แค่นิ้วมือ
“มะ....ไม่เอานิ้ว....แล้ว” เสียงแหบพร่าของฮยอกแจร้องออกมา ซีวอนก็ได้แต่ยิ้มให้ไม่มีการพูดคุยแต่อย่างใด และการตามใจคำขอร้องของฮยอกแจก็ถูกมอบให้ กายกำยำสมชายชาตรีของซีวอนทาบทับลงมาพร้อมการสอดใส่บางอย่างเข้าไปในตัวฮยอกแจ บางอย่างที่ร่างเล็กนี้เรียกร้องมันเอง
“อ๊ะ......ซีวอน” กายที่แนบชิดเริ่มขยับเขยื้อนเนิบนาบ ก่อนจะเพิ่มจังหวะมากขึ้นส่งผลให้ร่างข้างใต้ครางฮึมหนักกว่าเก่า ร่างเล็กพึงตระหนักว่าฝันครั้งนี้ต่างจากครั้งอื่นๆตรงที่เขาทั้งคู่ไม่ได้ถอดอาภรณ์ออกจากร่างกายแต่อย่างใด แต่กลับสร้างความรัญจวนใจสุขสมได้ดีกว่าครั้งไหนๆเสียอีก
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหวานสวยที่ขณะนี้หลับตาพริ้มรับสัมผัสอันแสนสุข
.....การฝันแบบนี้ถ้าสร้างความสุขให้เขาแล้ว ก็อยากจะฝันถึงมันทุกคืนถึงแม้ว่า จะผิดต่อใครอีกคนก็ตามที .....
“ฉัน.....อ๊ะ......ฉัน” แรงขยับที่เพิ่มขึ้นทำให้ฮยอกแจสั่นคลอนไปทั้งตัว ความซ่านเสียวก่อให้การตอดรัดของร่างเล็กมีมากกว่าเดิมทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของคนด้านบนเหยเกบิดเบี้ยวด้วยอารมณ์ที่สุขยิ่งกว่าได้ขึ้นสวรรค์
.
.
.
.
.
“ฉันรัก....รักนาย ซีวอน ....อะ...อ๊า...”
ความฝันกำลังจะจบลงร่างเล็กรู้ดี....
ร่างสูงกระแทกกายเข้าแรงๆ ก่อนจะถอนออกมาจากร่างเล็กที่นอนหลับพริ้มหอบหายใจหนักๆ น้ำรักขาวขุ่นรินไหลเยิ้มออกจากปลายยอดของร่างสูงร่วงลงสู่พื้นห้องเป็นวงกว้าง
“ฉันก็รักนาย .... ฮยอกแจ” .....เสียงนุ่มลึกกระซิบข้างหูของคนหลับพลางกดจูบลงข้างขมับ พร้อมจัดแต่งกายให้คนนอนใหม่อย่างเข้าที่เข้าทางดังเดิม
รอยยิ้มที่ฉายขึ้นบนใบหน้าหล่อ ยิ้มที่ร่างเล็กไม่เคยได้เห็น ซีวอนเดินหายลับเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะออกมาพร้อมผ้าชุบน้ำ เช็ดเอาน้ำรักของตัวเองที่กระจัดกระจายเป็นวงกว้างบนพื้นห้อง ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียงของตัวเอง
มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ความสัมพันธ์ทางกายที่ซีวอนหยิบยื่นให้กับคนตัวเล็ก
หากแต่ไม่เคยเอ่ยบอกมันออกมาให้อีกคนได้รู้และปล่อยให้คนตัวเล็กเผลอคิดว่ามันเป็นแค่ความฝัน
คนหล่อได้แต่ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้คำตอบของคำถามที่ตัวเองตั้งมันขึ้นมา ...... เพราะเหตุใดกันเขาถึงไม่บอกออกไป ทั้งที่รู้ความรู้สึกร่างเล็กอยู่แล้ว
หรือเพราะแบบนี้ มันทำให้ร่างสูงสนุกกว่าการให้คนตัวเล็กยอมรับความจริง
แต่วันนี้ซีวอนเผลอใจทำรอยเอาไว้ให้ร่างเล็กนี่สิ ..... แต่หมอนั่นคงไม่รู้หรอกมั้ง ....
เขาคิดก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราไปอีกคน
เช้าวันใหม่มาเยือนอีกครั้งพร้อมที่ฮยอกแจตื่นขึ้นมาด้วยความเมื่อยล้าดังเช่นทุกๆวัน พอมองไปที่เตียงอีกฝากของห้องก็เห็นว่าซีวอนยังคงหลับอยู่ ใบหน้าสวยขึ้นสีเรื่ออีกครั้งเมื่อนึกถึงความฝันเมื่อค่ำคืน
“บ้าน่ะ นี่เรา....นึกถึงอะไรอยู่เนี้ย” ว่าแล้วก็ไปหยิบเอาผ้าขนหนูก่อนจะก้าวหายเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปเรียนเหมือนเช่นทุกวัน
........ก็อกๆๆๆ.......
เสียงเคาะประตูห้องมันทำให้รู้ว่าเพื่อนของฮยอกแจมารับไปเรียนเหมือนทุกๆวัน คนตัวเล็กที่แต่งตัวเสร็จแล้วเดินไปเปิดประตูให้อีกคน เห็นใบหน้าน่ารักขาวๆของเพื่อนตัวดีส่งยิ้มให้
“จ๊ะเอ๋ ...ไปเรียนกันเหอะ” คนหน้าห้องร้องบอก ด้านข้างมีอีกคนยืนอยู่ด้วยคนที่ฮยอกแจรับรู้ในฐานะเพื่อนรู้ใจของลี ทงเฮ .....คิบอมนั้นเอง .......
“เดี๋ยวไปเอาหนังสือก่อน” ฮยอกแจบอกก่อนจะเดินไปเอาหนังสือที่จัดเตรียมเอาไว้บนโต๊ะของตัวเอง
ลี ทงเฮได้แต่ชะเง้อหน้าเข้ามาในห้องพลางกวาดสายตาไปทั่วห้องของเพื่อน เห็นร่างสูงของซีวอนก้มๆเงยๆวุ่นอยู่กับกระเป๋าของตัวเอง
“หวัดดี ซีวอน” เลยเอ่ยทักออกไป พร้อมกับที่คิบอมที่มองตาม คนถูกทักหันมาก่อนจะโบกมือให้
“เสร็จแล้วทงเฮ” ฮยอกแจร้องบอกพลางหันไปหาซีวอนที่ก้มๆเงยๆดูวุ่นวายยังไงไม่รู้
“นายจะไปพร้อมกันมั้ย ซีวอน” ร่างเล็กหันมาถาม ก่อนที่คนตัวสูงจะหันมาตอบ
“ไปก่อนเถอะ หาของยังไม่เจอเลย”
หากแต่บางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คิบอมสังเกตเห็นก่อนจะสะกิดเรียกทงเฮให้มองดู และคนปากไวอย่างทงเฮมีหรือจะเงียบเอาไว้เฉยๆ
“คอนายมีรอยแบบนี้ได้ไงน่ะ ฮยอกแจ” ร่างเล็กที่หันกลับมาได้แต่สงสัยกับสิ่งที่เพื่อนตัวเองถาม
“รอยอะไร”
“ก็รอยจูบ น่ะสิ” ทงเฮเอ่ยบอก ทำให้ฮยอกแจตาโตด้วยความตกใจ ....บ้าน่ะ..... ว่าแล้วก็หันไปหาอีกคนที่ยังคงวุ่นกับการหาของต่อไป ......เป็นไปไม่ได้หรอก .....คิดบ้าๆอีกแล้วฮยอกแจ ....
และก็ต้องสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไป ก่อนจะก้าวไปหยิบเอากระจกบนโต๊ะขึ้นมาส่องดู และก็เห็นว่ามันมีจริงๆด้วย รอยอย่างว่านั้น .....แต่ ......มันจะใช่หรอ? ....ไม่หรอก ไม่มีทางอ่ะ ....
“สงสัยคงโดนแมลงต่อยเอาอ่ะ” ฮยอกแจเอ่ยบอกพลางไล่ความคิดที่ตีวุ่นในหัวออกไป ส่วนทงเฮก็ได้แต่ยักไหล่ทำทีไม่สนใจเท่าไหร่
“แมลงก็แมลง ...แต่มันเหมือนรอยคิสมาร์คจริงๆนะ” แต่ก็ยังคงยันคำเดิมอยู่ดี
ทว่าฮยอกแจกลับเงียบไม่โต้แย้งอะไรออกมา ร่างเล็กหันมองซีวอนอีกครั้งก่อนจะปิดประตูลงและลากเพื่อนตัวดีให้เดินไปเรียนด้วยกัน คิม คิบอมสารถีของทงเฮได้แต่มองบานประตูที่ปิดลงของห้องพักฮยอกแจ มองเหมือนจะทะลุไปหาใครอีกคนที่อยู่ในห้องนั้น
แล้วใครจะรู้ว่ารอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นมาบนใบหน้าของ ชอย ซีวอน ที่ยืนอยู่เบื้องหลังประตู
“แล้วคืนนี้เจอกันอีกนะ ...ฮยอกแจ” พูดออกมา พร้อมริมฝีปากที่ยกขึ้นอย่างสมใจ
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบรักเพื่อนรูมเมทของตัวเอง ผมจะทำยังไงครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบทำอย่างว่ากับเขาแทบทุกคืนในยามที่เขาหลับ ...ผิดไหมครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
คนๆนั้น กลับคิดว่าเขาฝันอยู่ทุกคืนเลยครับ หรือว่าผมจะปล่อยให้เขาคิดแบบนี้ต่อไปดี
ผมคิดว่า ปล่อยไว้อย่างนี้ก็สนุกดีนะครับ จริงมั้ย?
“ซีวอนเมื่อวานเราฝันแปลกๆ....”
“ฝันว่าอะไรล่ะ”
“เอ่อ......คือ ไม่มีอะไรหรอก” ว่าแล้วก็เดินจากไป หายลับไปหลังประตูห้องน้ำพร้อมใบหน้าที่แดงซ่าน
“แน่ใจนะ ว่าจะไม่บอก....แต่ถึงไม่บอกฉันก็รู้”
........ว่านายฝันถึงอะไร...........
^_________________^
END ! (โค้งงามๆ)
Title: IF…it’s Dreamy
Author: Aloha
Categories: Erotic Crazy (?)
Rate: NC-17
Cast: Choi Siwon x Lee Hyukjae
Author’s Note: บ้าๆบอๆ เนี้ยแหละ อะโลฮ่า เอิ๊กๆ...(ช่วงนี้อย่าถือคนบ้านะคะ คิกๆ)
ฟิกสนองตันหา(เง้อ) ของเราง่ะ หวังว่าจะ ถูกใจ และทำใจซะกับอะโลฮ่า มันบ้าเกินเหตุ
:::: IF ::: D ::: R ::: E ::: A ::: M ::: Y ::::
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบรักเพื่อนรูมเมทของตัวเอง ผมจะทำยังไงครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบฝันถึงเขาทุกคืน ฝันในเรื่องที่มันไม่ควรเลย ผมจะทำยังไงครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
ความฝันที่มันเหมือนจริงมากๆของผม คือ ผมกับเขา ...เรามีอะไรกัน
“ซีวอน ....วันนี้นายกลับดึกนะเนี้ย หอเกือบปิดแน่ะ” ลี ฮยอกแจกล่าวขึ้นเมื่อเพื่อนรูมเมทของเขาเปิดประตูห้องเข้ามาก่อนจะโยนเอากระเป๋าเป้ไปไว้บนโต๊ะของตัวเอง
“อื้ม เกือบไม่ทัน วันนี้งานมันใหญ่กว่างานที่ผ่านมาน่ะ ไม่รู้อาจารย์จะสั่งอะไรให้มันมากมาย จะจบอยู่แล้ว” ซีวอนกล่าวตอบพลางเดินไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวของตน และหันมาหาอีกคนที่นั่งทับขาอยู่บนเตียงมุมขวาของห้อง
“แล้วนายอาบน้ำแล้วหรอ” และก็ถามออกไปเมื่อมองเห็นชุดที่ฮยอกแจสวมอยู่ตอนนี้
“อื้ม ...นายก็เห็นว่าฉันใส่ชุดนอนอยู่ ไม่ได้ใส่ชุดว่ายน้ำสักหน่อย” คำตอบของฮยอกแจเรียกเอาเสียงหัวเราะของเจ้าตัวเองออกมา ในขณะที่คนถามได้แต่ยักไหล่ และเดินยิ้มเข้าห้องน้ำไป
“เฮ้อ...” ทันทีที่ประตูห้องน้ำปิดลงเสียงถอนหายใจของร่างเล็กก็ไหล่พรั่งพรูออกมา ด้วยความอึดอัดมากมายในอก ...รัก....การรักเพื่อนตัวเองนี่มันทรมานจริงๆเลย ให้ตายเหอะ ..ถ้านายใจตรงกับฉันบ้างฉันคงกล้าบอกว่ารักนายนะ ซีวอน
แต่การกระทำที่ยังไงๆก็คงเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้นของซีวอนก็ฉายชัดมากเกินกว่าที่ฮยอกแจจะกล้าเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของเค้าทั้งคู่
เวลาผ่านไปไม่นานเท่าไหร่เสียงน้ำไหลจากฝักบัวก็เงียบลงเผยให้เห็นร่างสูงกายกำยำที่ครึ่งล่างพันด้วยผ้าขนหนูสีขาวก้าวออกมาจากห้องน้ำ ในมือใหญ่ยังคงมีผ้ขชนหนูผืนเล็กอีกผืนเช็ดผมที่เปียกปอนไปพลาง
“ยังไม่นอนหรือไง” เสียงของซีวอนเอ่ยถามคนที่นอนคว่ำหน้าอ่านหนังสือการ์ตูนพลางตีขาสลับไปมาอย่างเพลินอารมณ์
“ไม่ค่อยง่วงอ่ะ” หันมาตอบแต่ใบหน้าหวานก็กลับต้องระเรื่อขึ้นสีด้วยไม่รู้ตัว ใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำพลางนึกถึงความฝันที่เกิดขึ้นแทบทุกคน เรือนกายกำยำ แผงอกหนา กล้ามหน้าท้อง ทุกๆอย่าง ที่เขาฝันเห็น มันเหมือนจริงราวกับว่ามีอะไรอย่างว่ากับคนตรงหน้าจริงๆไม่ใช่ในฝันแต่อย่างใด
ทว่าความจริงก็คือ เขาและซีวอนไม่มีทางทำอย่างงั้นด้วยกันแน่ๆ
“อะไรกัน หุ่นฉันดีขนาดทำลิงหน้าแดงได้ด้วยหรือนี่” ซีวอนกล่าวออกมาทำเอาคนได้ยินลมออกหูทั้งอายทั้งเขิน ปนโกรธกึ่งงอนนิดๆ ก่อนจะปาหมอนใกล้ๆนั้นใส่คนตัวโตกว่าตน
“ไอ้บ้า ...หุ่นดีตายเหอะ” ซีวอนได้แต่หัวเราะออกมา ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าคว้าเอาชุดนอนของตัวเองมาใส่ หันมองคนที่ยังคงอ่านการ์ตูนอยู่บนเตียงอีกครั้งแล้วรอยยิ้มก็ต้องผุดพรายออกมาในแบบฉบับที่ฮยอกแจไม่เคยเห็นมาก่อน
และไม่มีทางที่จะได้เห็นด้วย
นิทรายามค่ำคืนควบคู่กับความฝันอันแสนหวาน แต่เหตุใดหนอ ร่างบางบนเตียงกลับรู้สึกว่าความวาบหวามมันก่อเกิดขึ้นกับร่างกายของตนเองราวกับเป็นเรื่องจริง
ทันทีที่ร่างเล็กเข้าสู่ห้วงนิทรา เสียงลมหายใจรินไหลสม่ำเสมอความฝันที่ช่วงนี้ฝันติดต่อกันทุกคืนก็ฉายขึ้นอีกครั้ง และเป็นความฝันที่ลามกที่สุดหากแต่เมื่อตื่นนอนขึ้นมาทุกอย่างก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม
หรือว่าฮยอกแจจะต้องการจริงๆกันนะ ถึงได้เก็บมาฝันแบบนี้ .....บ้าน่ะ นี่เราต้องการซีวอนขนาดนั้นเลยหรือไง ความคิดที่ขัดแย้งกันยังคงโต้แย้งไปเรื่อยในความฝันที่มืดสนิท
พลันสายตาก็ต้องกระพริบปริบๆ ในความฝันตอนนี้ที่เป็นสีขาวสว่าง ความเหมือนจริงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
“ซีวอน” ใบหน้าหล่อคมของใครบางคนที่คุ้นเคยดีกำลังส่งยิ้มให้เขา ทว่าน้ำเสียงและคำพูดของชายหนุ่มกลับไม่ดังออกมาให้ร่างเล็กได้ยินสักครา
“วันนี้ก็ฝันแบบนี้อีกแล้ว ขอโทษนะ” ฮยอกแจเอ่ยกล่าวให้กับซีวอนในความฝัน ใบหน้าสวยรวยยิ้มหวานมอบให้พร้อมมือเล็กนิ่มยกขึ้นสัมผัสกับซีวอน ก่อนจะถูกสัมผัสด้วยริมฝีปากหนา มือเรียวนิ่มถูกยึดไว้ด้วยมือของซีวอนพร้อมกับรสจูบร้อนที่สัมผัสกลางฝามือไล้เรื่อยลงมาตามข้อมือ จนเรื่อยมาถึงซอกคอหอมกรุ่น
“ซีวอน...อืม” เสียงครางฮึมออกมาจากในลำคอ ใบหน้าขาวเนียนเงยขึ้นรับรสจูบร้อนที่ลากไล้อยู่ทั่วลำคอ ก่อนจะสะดุ้งน้อยๆ เมื่อรู้สึกเจ็บจากแรงกดจูบเม้มๆของคนตัวโต ......ทว่าในฝัน มันมีความรู้สึกเจ็บและวาบหวามได้จริงๆน่ะหรือ ....
“ซีวอน ซีวอน” ยังคงพร่ำเรียกชื่อของอีกคน ดวงตากลมสวยเริ่มฉ่ำเยิ้มด้วยแรงปรารถนา ใบหน้าหวานแดงซ่านกับอารมณ์ที่กำลังตื่นขึ้น ใบหน้าหล่อคมของซีวอนเงยขึ้นจากลำคอหอมหวานพร้อมส่งยิ้มให้ ก่อนจะก้มลงกดริมฝีปากกับกลีบปากนุ่มของคนตัวเล็ก
อีกฝ่ายก็ได้แต่รับรสชาติหวานนุ่มลึกที่ซีวอนมอบให้ กลีบปากสีชมพูเผยอขึ้นเปิดทางให้เรียวลิ้นร้อนของซีวอนเข้ามารับรสอร่อยก่อนจะแลกความเปรมปรีให้แก่กันและกัน
ปากบางอิ่มเต็งมันวาวหลังจากคนตัวโตละจูบออกมา ร่างสูงกดจูบลงข้างขมับพร้อมสูดดมความหอมจากพวงแก้มใสไล้เรื่อยลงมาถึงกกหู ขบเม้มติ่งหูอย่างนึกหมั่นเขี้ยว ทำให้อีกคนร้องฮึมออกมา พร้อมรอยยิ้มที่แสดงถึงความพอใจ
“อื้อ....ฉัน...” มือหนาเริ่มล้วงลึกเข้าไปภายในเสื้อนอนของร่างบางสะกิดเอาตุ่มไตเล็กๆภายใต้เนื้อผ้าบางสะกิดให้อีกคนได้สั่นสะท้านไปทั่วตัว หัวใจเต้นแรงหนักๆด้วยความรู้สึกที่แรงกล้าแห่งความต้องการ
“ซีวอน.....ฉัน....อ่า......ดีจัง” คำพูดที่ออกมาพร้อมดวงตาที่หลับพริ้มบ่งบอกได้อย่างดีว่าร่างเล็กนี้รู้สึกดีจริงๆตามที่ได้พูด ซีวอนก็ได้แต่ยิ้มพึงพอใจ
มืออีกข้างเริ่มซุกซนแตะไต่ไปตามขอบกางเกงนอนของร่างเล็กก่อนที่มือปลาหมึกจะซุกล้ำเข้าเขตหวงห้าม พาให้ฮยอกแจต้องส่ายสะโพกไปมา ด้วยตาเยิ้มสุกใสลืมขึ้นมองหน้าซีวอนที่ส่งยิ้มให้ตัวเองตลอดเวลา
“อยะ.......อย่า ซีวอน” ริมฝีปากสวยร้องบอกแต่ก็ห้ามอะไรไม่ได้เมื่อมือหนาของซีวอนจับต้องลงกลางตัวของฮยอกแจ ทันทีที่สัมผัสความคับแน่นก็เริ่มขยายตัวพองไปตามความรู้สึกภายในกายที่มันตื่นตัวจากการกระตุ้นด้วยมือของซีวอน
“อือ.....อ๊ะ.......ตรงนั้นมัน” นิ้วหัวแม่มือของซีวอนบดคลึงที่ปลายยอดอย่างหยอกเย้า น้ำหวานเยิ้มหยาดออกมาจากส่วนปลาย กางเกงนอนถูกมืออีกข้างที่ละจากการปรนเปรอตุ่มไต่สีชมพูมาดึงร้นมันลงไปอยู่ที่ข้อเท้า ขาเรียวสวยยกขึ้นตั้งกับเตียงนอน นิ้วเท้าทั้งห้าจิกเกร็งอย่างซ่านเสียวกับการถูกกระตุ้นปรนเปรอความสุขมาให้
และทันทีที่ลิ้นร้อนแฉะของซีวอนแหยลงมาที่ส่วนปลายมันให้ร่างเล็กของฮยอกแจต้องหายใจติดขัดทันที
“อ๊ะ....ซี...ซีวอน.....มัน” รู้สึกดีเกินไป......คำพูดกลืนหายลงลำคอเมื่อนิ้วชี้และนิ้วกลางของซีวอนยัดลงไปในปากของฮยอกแจพรางชักมันเข้าออกให้ฮยอกแจได้ดูดเม้มนิ้วทั้งสองเป็นการระบายความตึงเครียด
ศีรษะและกลุ่มผมนุ่มขยับขึ้นลงอยู่กลางหว่างขาของฮยอกแจมือขาวของคนร่างเล็กได้แต่ขยุ้มกลุ่มผมหนาของซีวอน ลิ้นเรียวอุ่นก็ได้แต่หยอกล้อกับนิ้วที่อยู่ในปาก ความสุขสมที่ถูกมอบให้มันเกินบรรยายออกทางด้านความรู้สึก
มันเหมือนกับว่า สิ่งนี้ไม่ใช่ความฝันยังไงยังงั้น
“อ๊ะ.....อ่า....ฉัน ...ฉัน....”นิ้วมือของซีวอนละออกจากปากของฮยอกแจปล่อยให้ร่างเล็กได้ครวญครางออกมาตามความปรารถนา ใบหน้าสวยใสส่ายไปมาด้วยอารมณ์ที่กำลังถึงที่สุด และสุดท้ายน้ำขาวขุ่นก็รวยรินสู่ในปากของซีวอน ชายหนุ่มกวาดเล็มเลียเอาทุกหยาดหยด ทำความสะอาดทั้งหมดของร่างบาง
ก่อนที่จะลากลิ้นเลียลามไปจนด้านหลัง ขาเรียวถูกยกขึ้นเกี่ยวที่เอวหนานิ้วที่ถอนออกมาจากปากของฮยอกแจไล้เล่นกดขยี้ที่ปากทางหยุ่นให้นุ่มอ่อนตัวลง ฮยอกแจได้แต่รับสัมผัสนั้นอย่างห้ามไม่ได้ ดวงตาสวยลืมขึ้นมองหลังจากหลับพริ้มสุขสมไปแล้วเมื่อได้ถูกปลดปล่อย เห็นใบหน้าหล่อยังคงยิ้มหวานมอบให้
ถ้าหากว่าไม่ใช่ความฝันแต่เป็นเรื่องจริง ....ฮยอกแจคงจะมีความสุขมากกว่านี้เสียอีก ถึงอย่างนั้นก็ขอบอกรักซีวอนในฝันแบบนี้ก็ยังดี เพราะรอยยิ้มที่ซีวอนมอบให้เขาตลอดเวลามันไม่ใช่จะมีง่ายๆในยามตื่นนะ
เพราะเรายังไงก็เป็นได้แค่เพื่อนกัน
“อ่า....อ่ะ.....” ร้องออกมาเมื่อนิ้วชี้ของซีวอนสอดเข้าไปด้านในสำเร็จและเริ่มขยับเข้าออกในความเคยชินกับฮยอกแจใบหน้าสวยหวานแดงเรื่ออีกครั้งเมื่อความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับซีวอนก่อขึ้นในจิตใจ และนิ้วที่เพิ่มมากขึ้นพร้อมความรู้สึกวูบโหวงในอกมันสร้างความต้องการบางอย่าง บางอย่างที่ต้องการครอบครองสิ่งที่ไม่ใช่แค่นิ้วมือ
“มะ....ไม่เอานิ้ว....แล้ว” เสียงแหบพร่าของฮยอกแจร้องออกมา ซีวอนก็ได้แต่ยิ้มให้ไม่มีการพูดคุยแต่อย่างใด และการตามใจคำขอร้องของฮยอกแจก็ถูกมอบให้ กายกำยำสมชายชาตรีของซีวอนทาบทับลงมาพร้อมการสอดใส่บางอย่างเข้าไปในตัวฮยอกแจ บางอย่างที่ร่างเล็กนี้เรียกร้องมันเอง
“อ๊ะ......ซีวอน” กายที่แนบชิดเริ่มขยับเขยื้อนเนิบนาบ ก่อนจะเพิ่มจังหวะมากขึ้นส่งผลให้ร่างข้างใต้ครางฮึมหนักกว่าเก่า ร่างเล็กพึงตระหนักว่าฝันครั้งนี้ต่างจากครั้งอื่นๆตรงที่เขาทั้งคู่ไม่ได้ถอดอาภรณ์ออกจากร่างกายแต่อย่างใด แต่กลับสร้างความรัญจวนใจสุขสมได้ดีกว่าครั้งไหนๆเสียอีก
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหวานสวยที่ขณะนี้หลับตาพริ้มรับสัมผัสอันแสนสุข
.....การฝันแบบนี้ถ้าสร้างความสุขให้เขาแล้ว ก็อยากจะฝันถึงมันทุกคืนถึงแม้ว่า จะผิดต่อใครอีกคนก็ตามที .....
“ฉัน.....อ๊ะ......ฉัน” แรงขยับที่เพิ่มขึ้นทำให้ฮยอกแจสั่นคลอนไปทั้งตัว ความซ่านเสียวก่อให้การตอดรัดของร่างเล็กมีมากกว่าเดิมทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของคนด้านบนเหยเกบิดเบี้ยวด้วยอารมณ์ที่สุขยิ่งกว่าได้ขึ้นสวรรค์
.
.
.
.
.
“ฉันรัก....รักนาย ซีวอน ....อะ...อ๊า...”
ความฝันกำลังจะจบลงร่างเล็กรู้ดี....
ร่างสูงกระแทกกายเข้าแรงๆ ก่อนจะถอนออกมาจากร่างเล็กที่นอนหลับพริ้มหอบหายใจหนักๆ น้ำรักขาวขุ่นรินไหลเยิ้มออกจากปลายยอดของร่างสูงร่วงลงสู่พื้นห้องเป็นวงกว้าง
“ฉันก็รักนาย .... ฮยอกแจ” .....เสียงนุ่มลึกกระซิบข้างหูของคนหลับพลางกดจูบลงข้างขมับ พร้อมจัดแต่งกายให้คนนอนใหม่อย่างเข้าที่เข้าทางดังเดิม
รอยยิ้มที่ฉายขึ้นบนใบหน้าหล่อ ยิ้มที่ร่างเล็กไม่เคยได้เห็น ซีวอนเดินหายลับเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะออกมาพร้อมผ้าชุบน้ำ เช็ดเอาน้ำรักของตัวเองที่กระจัดกระจายเป็นวงกว้างบนพื้นห้อง ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียงของตัวเอง
มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ความสัมพันธ์ทางกายที่ซีวอนหยิบยื่นให้กับคนตัวเล็ก
หากแต่ไม่เคยเอ่ยบอกมันออกมาให้อีกคนได้รู้และปล่อยให้คนตัวเล็กเผลอคิดว่ามันเป็นแค่ความฝัน
คนหล่อได้แต่ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้คำตอบของคำถามที่ตัวเองตั้งมันขึ้นมา ...... เพราะเหตุใดกันเขาถึงไม่บอกออกไป ทั้งที่รู้ความรู้สึกร่างเล็กอยู่แล้ว
หรือเพราะแบบนี้ มันทำให้ร่างสูงสนุกกว่าการให้คนตัวเล็กยอมรับความจริง
แต่วันนี้ซีวอนเผลอใจทำรอยเอาไว้ให้ร่างเล็กนี่สิ ..... แต่หมอนั่นคงไม่รู้หรอกมั้ง ....
เขาคิดก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราไปอีกคน
เช้าวันใหม่มาเยือนอีกครั้งพร้อมที่ฮยอกแจตื่นขึ้นมาด้วยความเมื่อยล้าดังเช่นทุกๆวัน พอมองไปที่เตียงอีกฝากของห้องก็เห็นว่าซีวอนยังคงหลับอยู่ ใบหน้าสวยขึ้นสีเรื่ออีกครั้งเมื่อนึกถึงความฝันเมื่อค่ำคืน
“บ้าน่ะ นี่เรา....นึกถึงอะไรอยู่เนี้ย” ว่าแล้วก็ไปหยิบเอาผ้าขนหนูก่อนจะก้าวหายเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปเรียนเหมือนเช่นทุกวัน
........ก็อกๆๆๆ.......
เสียงเคาะประตูห้องมันทำให้รู้ว่าเพื่อนของฮยอกแจมารับไปเรียนเหมือนทุกๆวัน คนตัวเล็กที่แต่งตัวเสร็จแล้วเดินไปเปิดประตูให้อีกคน เห็นใบหน้าน่ารักขาวๆของเพื่อนตัวดีส่งยิ้มให้
“จ๊ะเอ๋ ...ไปเรียนกันเหอะ” คนหน้าห้องร้องบอก ด้านข้างมีอีกคนยืนอยู่ด้วยคนที่ฮยอกแจรับรู้ในฐานะเพื่อนรู้ใจของลี ทงเฮ .....คิบอมนั้นเอง .......
“เดี๋ยวไปเอาหนังสือก่อน” ฮยอกแจบอกก่อนจะเดินไปเอาหนังสือที่จัดเตรียมเอาไว้บนโต๊ะของตัวเอง
ลี ทงเฮได้แต่ชะเง้อหน้าเข้ามาในห้องพลางกวาดสายตาไปทั่วห้องของเพื่อน เห็นร่างสูงของซีวอนก้มๆเงยๆวุ่นอยู่กับกระเป๋าของตัวเอง
“หวัดดี ซีวอน” เลยเอ่ยทักออกไป พร้อมกับที่คิบอมที่มองตาม คนถูกทักหันมาก่อนจะโบกมือให้
“เสร็จแล้วทงเฮ” ฮยอกแจร้องบอกพลางหันไปหาซีวอนที่ก้มๆเงยๆดูวุ่นวายยังไงไม่รู้
“นายจะไปพร้อมกันมั้ย ซีวอน” ร่างเล็กหันมาถาม ก่อนที่คนตัวสูงจะหันมาตอบ
“ไปก่อนเถอะ หาของยังไม่เจอเลย”
หากแต่บางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คิบอมสังเกตเห็นก่อนจะสะกิดเรียกทงเฮให้มองดู และคนปากไวอย่างทงเฮมีหรือจะเงียบเอาไว้เฉยๆ
“คอนายมีรอยแบบนี้ได้ไงน่ะ ฮยอกแจ” ร่างเล็กที่หันกลับมาได้แต่สงสัยกับสิ่งที่เพื่อนตัวเองถาม
“รอยอะไร”
“ก็รอยจูบ น่ะสิ” ทงเฮเอ่ยบอก ทำให้ฮยอกแจตาโตด้วยความตกใจ ....บ้าน่ะ..... ว่าแล้วก็หันไปหาอีกคนที่ยังคงวุ่นกับการหาของต่อไป ......เป็นไปไม่ได้หรอก .....คิดบ้าๆอีกแล้วฮยอกแจ ....
และก็ต้องสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไป ก่อนจะก้าวไปหยิบเอากระจกบนโต๊ะขึ้นมาส่องดู และก็เห็นว่ามันมีจริงๆด้วย รอยอย่างว่านั้น .....แต่ ......มันจะใช่หรอ? ....ไม่หรอก ไม่มีทางอ่ะ ....
“สงสัยคงโดนแมลงต่อยเอาอ่ะ” ฮยอกแจเอ่ยบอกพลางไล่ความคิดที่ตีวุ่นในหัวออกไป ส่วนทงเฮก็ได้แต่ยักไหล่ทำทีไม่สนใจเท่าไหร่
“แมลงก็แมลง ...แต่มันเหมือนรอยคิสมาร์คจริงๆนะ” แต่ก็ยังคงยันคำเดิมอยู่ดี
ทว่าฮยอกแจกลับเงียบไม่โต้แย้งอะไรออกมา ร่างเล็กหันมองซีวอนอีกครั้งก่อนจะปิดประตูลงและลากเพื่อนตัวดีให้เดินไปเรียนด้วยกัน คิม คิบอมสารถีของทงเฮได้แต่มองบานประตูที่ปิดลงของห้องพักฮยอกแจ มองเหมือนจะทะลุไปหาใครอีกคนที่อยู่ในห้องนั้น
แล้วใครจะรู้ว่ารอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นมาบนใบหน้าของ ชอย ซีวอน ที่ยืนอยู่เบื้องหลังประตู
“แล้วคืนนี้เจอกันอีกนะ ...ฮยอกแจ” พูดออกมา พร้อมริมฝีปากที่ยกขึ้นอย่างสมใจ
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบรักเพื่อนรูมเมทของตัวเอง ผมจะทำยังไงครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
ผมแอบทำอย่างว่ากับเขาแทบทุกคืนในยามที่เขาหลับ ...ผิดไหมครับ
ผมมีความลับจะบอก ...
คนๆนั้น กลับคิดว่าเขาฝันอยู่ทุกคืนเลยครับ หรือว่าผมจะปล่อยให้เขาคิดแบบนี้ต่อไปดี
ผมคิดว่า ปล่อยไว้อย่างนี้ก็สนุกดีนะครับ จริงมั้ย?
“ซีวอนเมื่อวานเราฝันแปลกๆ....”
“ฝันว่าอะไรล่ะ”
“เอ่อ......คือ ไม่มีอะไรหรอก” ว่าแล้วก็เดินจากไป หายลับไปหลังประตูห้องน้ำพร้อมใบหน้าที่แดงซ่าน
“แน่ใจนะ ว่าจะไม่บอก....แต่ถึงไม่บอกฉันก็รู้”
........ว่านายฝันถึงอะไร...........
^_________________^
END ! (โค้งงามๆ)